voro, vorare, voravi, voratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

swallow, devour;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1vorovoramus
2vorasvoratis
3voratvorant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentvorare
activeperfectvoravisse
passivepresentvorari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
vora
vorate
future
PersonSingularPlural
2
vorato
voratote
3
vorato
voranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
vorare
voramini
future
PersonSingularPlural
2
vorator
—
3
vorator
vorantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
voratus
vorati
Gen.
vorati
voratorum
Dat.
vorato
—
Acc.
voratum
voratos
Voc.
vorate
vorati
Abl.
vorato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
vorata
voratae
Gen.
voratae
voratarum
Dat.
voratae
—
Acc.
voratam
voratas
Voc.
vorata
voratae
Abl.
vorata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
voratum
vorata
Gen.
vorati
voratorum
Dat.
vorato
—
Acc.
voratum
vorata
Voc.
voratum
vorata
Abl.
vorato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
vorandus
—
Gen.
vorandi
—
Dat.
vorando
—
Acc.
vorandum
—
Voc.
vorande
—
Abl.
vorando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
voranda
—
Gen.
vorandae
—
Dat.
vorandae
—
Acc.
vorandam
—
Voc.
voranda
—
Abl.
voranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
vorandum
—
Gen.
vorandi
—
Dat.
vorando
—
Acc.
vorandum
—
Voc.
vorandum
—
Abl.
vorando
—

Supines

accusative: voratum; ablative: voratu

Examples

No examples found.