anxio
anxio, anxiare, anxiavi, anxiatus
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Lewis & Short
- Age:
- Late
make uneasy/anxious/nervous; worry;
Conjugations
Finite Forms
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 1 | anxio | anxiamus |
| 2 | anxias | anxiatis |
| 3 | anxiat | anxiant |
Infinitives
| Voice | Tense | Forms |
|---|---|---|
| active | present | anxiare |
| active | perfect | anxiavisse |
| passive | present | anxiari |
Imperatives
active
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | anxia | anxiate |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | anxiato | anxiatote |
| 3 | anxiato | anxianto |
passive
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | anxiare | anxiamini |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | anxiator | — |
| 3 | anxiator | anxiantor |
Participles
Perfect Passive Participle
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | anxiatus | anxiati |
| Gen. | anxiati | anxiatorum |
| Dat. | anxiato | — |
| Acc. | anxiatum | anxiatos |
| Voc. | anxiate | anxiati |
| Abl. | anxiato | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | anxiata | anxiatae |
| Gen. | anxiatae | anxiatarum |
| Dat. | anxiatae | — |
| Acc. | anxiatam | anxiatas |
| Voc. | anxiata | anxiatae |
| Abl. | anxiata | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | anxiatum | anxiata |
| Gen. | anxiati | anxiatorum |
| Dat. | anxiato | — |
| Acc. | anxiatum | anxiata |
| Voc. | anxiatum | anxiata |
| Abl. | anxiato | — |
Gerundive
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | anxiandus | — |
| Gen. | anxiandi | — |
| Dat. | anxiando | — |
| Acc. | anxiandum | — |
| Voc. | anxiande | — |
| Abl. | anxiando | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | anxianda | — |
| Gen. | anxiandae | — |
| Dat. | anxiandae | — |
| Acc. | anxiandam | — |
| Voc. | anxianda | — |
| Abl. | anxianda | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | anxiandum | — |
| Gen. | anxiandi | — |
| Dat. | anxiando | — |
| Acc. | anxiandum | — |
| Voc. | anxiandum | — |
| Abl. | anxiando | — |
Supines
accusative: anxiatum; ablative: anxiatu
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- L
de Providentia
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DIALOGI
"...Feliciorem ergo tu Maecenatem putas, cui amoribus anxio et morosae uxoris cotidiana repudia deflenti somnus per symphoniarum cantum..." - L
de Brevitate Vitae
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DIALOGI
"...numquam non aut alienis periculis intentos aut suis anxios; sunt quos ingratus superiorum cultus uoluntaria seruitute consumat; multos..." - L
Liber III
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DE IRA
"...ferre nescimus. Cum placidissimo et facillimo et minime anxio morosoque uiuendum est; sumuntur a conuersantibus mores..." - G
Gaius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...operis ab interioribus aulicis proditam, quod Thrasyllus mathematicus anxio de successore Tiberio et in verum nepotem proniori affirmasset..." - M
Liber Secundus
Marcus Tullius Cicero from De Finibus
"...nummum nullum attigisset. num igitur eum postea censes anxio animo aut sollicito fuisse? nihil minus, contraque illa hereditate..." - T
Liber VIII
Titus Livius (Livy)
"...obicite.' Stupentes tribunos et suam iam vicem magis anxios quam eius cui auxilium ab se petebatur, liberavit onere..." - T
Liber IX
Titus Livius (Livy)
"...adferri sellam eo iussit ac sede honoris sui anxios invidia inimicos spectavit.—ceterum Flavium dixerat aedilem forensis factio..." - P
Liber IV
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...cruentas legati sanguine manus ad caedem proconsulis rettulisset. anxio deinde edicto Carthaginiensibus increpitis, ne solita quidem munia usurpabat..."
