volnero, volnerare, volneravi, volneratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

wound/injure/harm, pain/distress; inflict wound on; damage (things/interest of);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1volnerovolneramus
2volnerasvolneratis
3volneratvolnerant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentvolnerare
activeperfectvolneravisse
passivepresentvolnerari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
volnera
volnerate
future
PersonSingularPlural
2
volnerato
volneratote
3
volnerato
volneranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
volnerare
volneramini
future
PersonSingularPlural
2
volnerator
—
3
volnerator
volnerantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
volneratus
volnerati
Gen.
volnerati
volneratorum
Dat.
volnerato
—
Acc.
volneratum
volneratos
Voc.
volnerate
volnerati
Abl.
volnerato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
volnerata
volneratae
Gen.
volneratae
volneratarum
Dat.
volneratae
—
Acc.
volneratam
volneratas
Voc.
volnerata
volneratae
Abl.
volnerata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
volneratum
volnerata
Gen.
volnerati
volneratorum
Dat.
volnerato
—
Acc.
volneratum
volnerata
Voc.
volneratum
volnerata
Abl.
volnerato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
volnerandus
—
Gen.
volnerandi
—
Dat.
volnerando
—
Acc.
volnerandum
—
Voc.
volnerande
—
Abl.
volnerando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
volneranda
—
Gen.
volnerandae
—
Dat.
volnerandae
—
Acc.
volnerandam
—
Voc.
volneranda
—
Abl.
volneranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
volnerandum
—
Gen.
volnerandi
—
Dat.
volnerando
—
Acc.
volnerandum
—
Voc.
volnerandum
—
Abl.
volnerando
—

Supines

accusative: volneratum; ablative: volneratu