vocito, vocitare, vocitavi, vocitatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

call;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1vocitovocitamus
2vocitasvocitatis
3vocitatvocitant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentvocitare
activeperfectvocitavisse
passivepresentvocitari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
vocita
vocitate
future
PersonSingularPlural
2
vocitato
vocitatote
3
vocitato
vocitanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
vocitare
vocitamini
future
PersonSingularPlural
2
vocitator
—
3
vocitator
vocitantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
vocitatus
vocitati
Gen.
vocitati
vocitatorum
Dat.
vocitato
—
Acc.
vocitatum
vocitatos
Voc.
vocitate
vocitati
Abl.
vocitato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
vocitata
vocitatae
Gen.
vocitatae
vocitatarum
Dat.
vocitatae
—
Acc.
vocitatam
vocitatas
Voc.
vocitata
vocitatae
Abl.
vocitata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
vocitatum
vocitata
Gen.
vocitati
vocitatorum
Dat.
vocitato
—
Acc.
vocitatum
vocitata
Voc.
vocitatum
vocitata
Abl.
vocitato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
vocitandus
—
Gen.
vocitandi
—
Dat.
vocitando
—
Acc.
vocitandum
—
Voc.
vocitande
—
Abl.
vocitando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
vocitanda
—
Gen.
vocitandae
—
Dat.
vocitandae
—
Acc.
vocitandam
—
Voc.
vocitanda
—
Abl.
vocitanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
vocitandum
—
Gen.
vocitandi
—
Dat.
vocitando
—
Acc.
vocitandum
—
Voc.
vocitandum
—
Abl.
vocitando
—

Supines

accusative: vocitatum; ablative: vocitatu

Examples

No examples found.