vito, vitare, vitavi, vitatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Frequent

avoid, shun; evade;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1vitovitamus
2vitasvitatis
3vitatvitant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentvitare
activeperfectvitavisse
passivepresentvitari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
vita
vitate
future
PersonSingularPlural
2
vitato
vitatote
3
vitato
vitanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
vitare
vitamini
future
PersonSingularPlural
2
vitator
—
3
vitator
vitantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
vitatus
vitati
Gen.
vitati
vitatorum
Dat.
vitato
—
Acc.
vitatum
vitatos
Voc.
vitate
vitati
Abl.
vitato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
vitata
vitatae
Gen.
vitatae
vitatarum
Dat.
vitatae
—
Acc.
vitatam
vitatas
Voc.
vitata
vitatae
Abl.
vitata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
vitatum
vitata
Gen.
vitati
vitatorum
Dat.
vitato
—
Acc.
vitatum
vitata
Voc.
vitatum
vitata
Abl.
vitato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
vitandus
—
Gen.
vitandi
—
Dat.
vitando
—
Acc.
vitandum
—
Voc.
vitande
—
Abl.
vitando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
vitanda
—
Gen.
vitandae
—
Dat.
vitandae
—
Acc.
vitandam
—
Voc.
vitanda
—
Abl.
vitanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
vitandum
—
Gen.
vitandi
—
Dat.
vitando
—
Acc.
vitandum
—
Voc.
vitandum
—
Abl.
vitando
—

Supines

accusative: vitatum; ablative: vitatu