antruo, antruare, antruavi, antruatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Field:
Religion

dance around (at Salian religious festivals);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1antruoantruamus
2antruasantruatis
3antruatantruant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentantruare
activeperfectantruavisse
passivepresentantruari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
antrua
antruate
future
PersonSingularPlural
2
antruato
antruatote
3
antruato
antruanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
antruare
antruamini
future
PersonSingularPlural
2
antruator
—
3
antruator
antruantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
antruatus
antruati
Gen.
antruati
antruatorum
Dat.
antruato
—
Acc.
antruatum
antruatos
Voc.
antruate
antruati
Abl.
antruato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
antruata
antruatae
Gen.
antruatae
antruatarum
Dat.
antruatae
—
Acc.
antruatam
antruatas
Voc.
antruata
antruatae
Abl.
antruata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
antruatum
antruata
Gen.
antruati
antruatorum
Dat.
antruato
—
Acc.
antruatum
antruata
Voc.
antruatum
antruata
Abl.
antruato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
antruandus
—
Gen.
antruandi
—
Dat.
antruando
—
Acc.
antruandum
—
Voc.
antruande
—
Abl.
antruando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
antruanda
—
Gen.
antruandae
—
Dat.
antruandae
—
Acc.
antruandam
—
Voc.
antruanda
—
Abl.
antruanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
antruandum
—
Gen.
antruandi
—
Dat.
antruando
—
Acc.
antruandum
—
Voc.
antruandum
—
Abl.
antruando
—

Supines

accusative: antruatum; ablative: antruatu

Examples

No examples found.