virago
virago, viraginis
Feminine · Noun · 3rd declension
- Frequency:
- Lesser
warlike/heroic woman;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | virago | viragines |
| Gen. | viraginis | viraginum, viraginium |
| Dat. | viragini | viraginibus |
| Acc. | viraginem | viragines |
| Voc. | virago | viragines |
| Abl. | viragine | viraginibus |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.

Liber Quartus
Publius Papinius Statius from SILVAE
"...mihi dilecta curis, hic mea carmina regina bellorum virago Caesareo peramavit auro, cum tu sodalis dulce periculum conisus..."- P
Aeneid XII
P. Vergilius Maro (Vergil) from The Aeneid
"...certamina poscit. Hoc concussa metu mentem Iuturna virago aurigam Turni media inter lora Metiscum excutit et longe lapsum..." - P
Metamorphoses II
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...caligine semper abundet. huc ubi pervenit belli metuenda virago, constitit ante domum (neque enim succedere tectis fas habet..." - P
Metamorphoses VI
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...illud carpere Livor possit opus: doluit successu flava virago et rupit pictas, caelestia crimina, vestes, utque Cytoriaco radium..."
