vilico, vilicare, vilicavi, vilicatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)
Field:
Agriculture

perform duties of farm overseer; act as overseer of estate/public property;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1vilicovilicamus
2vilicasvilicatis
3vilicatvilicant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentvilicare
activeperfectvilicavisse
passivepresentvilicari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
vilica
vilicate
future
PersonSingularPlural
2
vilicato
vilicatote
3
vilicato
vilicanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
vilicare
vilicamini
future
PersonSingularPlural
2
vilicator
—
3
vilicator
vilicantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
vilicatus
vilicati
Gen.
vilicati
vilicatorum
Dat.
vilicato
—
Acc.
vilicatum
vilicatos
Voc.
vilicate
vilicati
Abl.
vilicato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
vilicata
vilicatae
Gen.
vilicatae
vilicatarum
Dat.
vilicatae
—
Acc.
vilicatam
vilicatas
Voc.
vilicata
vilicatae
Abl.
vilicata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
vilicatum
vilicata
Gen.
vilicati
vilicatorum
Dat.
vilicato
—
Acc.
vilicatum
vilicata
Voc.
vilicatum
vilicata
Abl.
vilicato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
vilicandus
—
Gen.
vilicandi
—
Dat.
vilicando
—
Acc.
vilicandum
—
Voc.
vilicande
—
Abl.
vilicando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
vilicanda
—
Gen.
vilicandae
—
Dat.
vilicandae
—
Acc.
vilicandam
—
Voc.
vilicanda
—
Abl.
vilicanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
vilicandum
—
Gen.
vilicandi
—
Dat.
vilicando
—
Acc.
vilicandum
—
Voc.
vilicandum
—
Abl.
vilicando
—

Supines

accusative: vilicatum; ablative: vilicatu