vigoro, vigorare, vigoravi, vigoratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Later

animate; invigorate; gain strength;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1vigorovigoramus
2vigorasvigoratis
3vigoratvigorant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentvigorare
activeperfectvigoravisse
passivepresentvigorari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
vigora
vigorate
future
PersonSingularPlural
2
vigorato
vigoratote
3
vigorato
vigoranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
vigorare
vigoramini
future
PersonSingularPlural
2
vigorator
—
3
vigorator
vigorantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
vigoratus
vigorati
Gen.
vigorati
vigoratorum
Dat.
vigorato
—
Acc.
vigoratum
vigoratos
Voc.
vigorate
vigorati
Abl.
vigorato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
vigorata
vigoratae
Gen.
vigoratae
vigoratarum
Dat.
vigoratae
—
Acc.
vigoratam
vigoratas
Voc.
vigorata
vigoratae
Abl.
vigorata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
vigoratum
vigorata
Gen.
vigorati
vigoratorum
Dat.
vigorato
—
Acc.
vigoratum
vigorata
Voc.
vigoratum
vigorata
Abl.
vigorato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
vigorandus
—
Gen.
vigorandi
—
Dat.
vigorando
—
Acc.
vigorandum
—
Voc.
vigorande
—
Abl.
vigorando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
vigoranda
—
Gen.
vigorandae
—
Dat.
vigorandae
—
Acc.
vigorandam
—
Voc.
vigoranda
—
Abl.
vigoranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
vigorandum
—
Gen.
vigorandi
—
Dat.
vigorando
—
Acc.
vigorandum
—
Voc.
vigorandum
—
Abl.
vigorando
—

Supines

accusative: vigoratum; ablative: vigoratu

Examples

No examples found.