vestigo, vestigare, vestigavi, vestigatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

track down, search for; search out; try to find out by searching; investigate;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1vestigovestigamus
2vestigasvestigatis
3vestigatvestigant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentvestigare
activeperfectvestigavisse
passivepresentvestigari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
vestiga
vestigate
future
PersonSingularPlural
2
vestigato
vestigatote
3
vestigato
vestiganto

passive

present
PersonSingularPlural
2
vestigare
vestigamini
future
PersonSingularPlural
2
vestigator
—
3
vestigator
vestigantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
vestigatus
vestigati
Gen.
vestigati
vestigatorum
Dat.
vestigato
—
Acc.
vestigatum
vestigatos
Voc.
vestigate
vestigati
Abl.
vestigato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
vestigata
vestigatae
Gen.
vestigatae
vestigatarum
Dat.
vestigatae
—
Acc.
vestigatam
vestigatas
Voc.
vestigata
vestigatae
Abl.
vestigata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
vestigatum
vestigata
Gen.
vestigati
vestigatorum
Dat.
vestigato
—
Acc.
vestigatum
vestigata
Voc.
vestigatum
vestigata
Abl.
vestigato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
vestigandus
—
Gen.
vestigandi
—
Dat.
vestigando
—
Acc.
vestigandum
—
Voc.
vestigande
—
Abl.
vestigando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
vestiganda
—
Gen.
vestigandae
—
Dat.
vestigandae
—
Acc.
vestigandam
—
Voc.
vestiganda
—
Abl.
vestiganda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
vestigandum
—
Gen.
vestigandi
—
Dat.
vestigando
—
Acc.
vestigandum
—
Voc.
vestigandum
—
Abl.
vestigando
—

Supines

accusative: vestigatum; ablative: vestigatu

Examples

No examples found.