vesanus
vesanus, vesana, vesanum
Adjective · 1st declension · comparison: positive
- Frequency:
- Lesser
mad, frenzied; wild;
Inflections
positive
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | vesanus | vesani |
| Gen. | vesani | vesanorum |
| Dat. | vesano | — |
| Acc. | vesanum | vesanos |
| Voc. | vesane | vesani |
| Abl. | vesano | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | vesana | vesanae |
| Gen. | vesanae | vesanarum |
| Dat. | vesanae | — |
| Acc. | vesanam | vesanas |
| Voc. | vesana | vesanae |
| Abl. | vesana | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | vesanum | vesana |
| Gen. | vesani | vesanorum |
| Dat. | vesano | — |
| Acc. | vesanum | vesana |
| Voc. | vesanum | vesana |
| Abl. | vesano | — |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- L
Libri XIV-XV
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from EPISTULAE MORALES AD LUCILIUM
"...subtilia et diligenti intentione discenda, non quae perciperet vesanus homo et trans oceanum cogitationes suas mittens. 'Facilia' inquit..." 
Liber Quintus
Gaius Valerius Flaccus from ARGONAVTICA
"...quassat caput ac iuvenis spes ridet inanes, quid vesanus agat, quod vellera poscat ab angue. urit et antiquae..."
