vermino, verminare, verminavi, verminatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Field:
Bio/Medical

have worms; have itching;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1verminoverminamus
2verminasverminatis
3verminatverminant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentverminare
activeperfectverminavisse
passivepresentverminari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
vermina
verminate
future
PersonSingularPlural
2
verminato
verminatote
3
verminato
verminanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
verminare
verminamini
future
PersonSingularPlural
2
verminator
—
3
verminator
verminantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
verminatus
verminati
Gen.
verminati
verminatorum
Dat.
verminato
—
Acc.
verminatum
verminatos
Voc.
verminate
verminati
Abl.
verminato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
verminata
verminatae
Gen.
verminatae
verminatarum
Dat.
verminatae
—
Acc.
verminatam
verminatas
Voc.
verminata
verminatae
Abl.
verminata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
verminatum
verminata
Gen.
verminati
verminatorum
Dat.
verminato
—
Acc.
verminatum
verminata
Voc.
verminatum
verminata
Abl.
verminato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
verminandus
—
Gen.
verminandi
—
Dat.
verminando
—
Acc.
verminandum
—
Voc.
verminande
—
Abl.
verminando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
verminanda
—
Gen.
verminandae
—
Dat.
verminandae
—
Acc.
verminandam
—
Voc.
verminanda
—
Abl.
verminanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
verminandum
—
Gen.
verminandi
—
Dat.
verminando
—
Acc.
verminandum
—
Voc.
verminandum
—
Abl.
verminando
—

Supines

accusative: verminatum; ablative: verminatu

Examples

No examples found.