verifico, verificare, verificavi, verificatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Deferrari (St. Thomas Aquinas)
Age:
Medieval
Field:
Science

verify, confirm the truth/authenticity of; show to be true by evidence;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1verificoverificamus
2verificasverificatis
3verificatverificant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentverificare
activeperfectverificavisse
passivepresentverificari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
verifica
verificate
future
PersonSingularPlural
2
verificato
verificatote
3
verificato
verificanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
verificare
verificamini
future
PersonSingularPlural
2
verificator
—
3
verificator
verificantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
verificatus
verificati
Gen.
verificati
verificatorum
Dat.
verificato
—
Acc.
verificatum
verificatos
Voc.
verificate
verificati
Abl.
verificato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
verificata
verificatae
Gen.
verificatae
verificatarum
Dat.
verificatae
—
Acc.
verificatam
verificatas
Voc.
verificata
verificatae
Abl.
verificata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
verificatum
verificata
Gen.
verificati
verificatorum
Dat.
verificato
—
Acc.
verificatum
verificata
Voc.
verificatum
verificata
Abl.
verificato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
verificandus
—
Gen.
verificandi
—
Dat.
verificando
—
Acc.
verificandum
—
Voc.
verificande
—
Abl.
verificando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
verificanda
—
Gen.
verificandae
—
Dat.
verificandae
—
Acc.
verificandam
—
Voc.
verificanda
—
Abl.
verificanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
verificandum
—
Gen.
verificandi
—
Dat.
verificando
—
Acc.
verificandum
—
Voc.
verificandum
—
Abl.
verificando
—

Supines

accusative: verificatum; ablative: verificatu

Examples

No examples found.