verfico, verficare, verficavi, verficatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Deferrari (St. Thomas Aquinas)
Age:
Medieval

verify, confirm the truth/authenticity of; show to be true by evidence;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1verficoverficamus
2verficasverficatis
3verficatverficant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentverficare
activeperfectverficavisse
passivepresentverficari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
verfica
verficate
future
PersonSingularPlural
2
verficato
verficatote
3
verficato
verficanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
verficare
verficamini
future
PersonSingularPlural
2
verficator
—
3
verficator
verficantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
verficatus
verficati
Gen.
verficati
verficatorum
Dat.
verficato
—
Acc.
verficatum
verficatos
Voc.
verficate
verficati
Abl.
verficato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
verficata
verficatae
Gen.
verficatae
verficatarum
Dat.
verficatae
—
Acc.
verficatam
verficatas
Voc.
verficata
verficatae
Abl.
verficata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
verficatum
verficata
Gen.
verficati
verficatorum
Dat.
verficato
—
Acc.
verficatum
verficata
Voc.
verficatum
verficata
Abl.
verficato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
verficandus
—
Gen.
verficandi
—
Dat.
verficando
—
Acc.
verficandum
—
Voc.
verficande
—
Abl.
verficando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
verficanda
—
Gen.
verficandae
—
Dat.
verficandae
—
Acc.
verficandam
—
Voc.
verficanda
—
Abl.
verficanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
verficandum
—
Gen.
verficandi
—
Dat.
verficando
—
Acc.
verficandum
—
Voc.
verficandum
—
Abl.
verficando
—

Supines

accusative: verficatum; ablative: verficatu

Examples

No examples found.