ventito, ventitare, ventitavi, ventitatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

keep coming; come regularly, come often; resort (to);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1ventitoventitamus
2ventitasventitatis
3ventitatventitant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentventitare
activeperfectventitavisse
passivepresentventitari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
ventita
ventitate
future
PersonSingularPlural
2
ventitato
ventitatote
3
ventitato
ventitanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
ventitare
ventitamini
future
PersonSingularPlural
2
ventitator
—
3
ventitator
ventitantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
ventitatus
ventitati
Gen.
ventitati
ventitatorum
Dat.
ventitato
—
Acc.
ventitatum
ventitatos
Voc.
ventitate
ventitati
Abl.
ventitato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
ventitata
ventitatae
Gen.
ventitatae
ventitatarum
Dat.
ventitatae
—
Acc.
ventitatam
ventitatas
Voc.
ventitata
ventitatae
Abl.
ventitata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
ventitatum
ventitata
Gen.
ventitati
ventitatorum
Dat.
ventitato
—
Acc.
ventitatum
ventitata
Voc.
ventitatum
ventitata
Abl.
ventitato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
ventitandus
—
Gen.
ventitandi
—
Dat.
ventitando
—
Acc.
ventitandum
—
Voc.
ventitande
—
Abl.
ventitando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
ventitanda
—
Gen.
ventitandae
—
Dat.
ventitandae
—
Acc.
ventitandam
—
Voc.
ventitanda
—
Abl.
ventitanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
ventitandum
—
Gen.
ventitandi
—
Dat.
ventitando
—
Acc.
ventitandum
—
Voc.
ventitandum
—
Abl.
ventitando
—

Supines

accusative: ventitatum; ablative: ventitatu

Examples

No examples found.