antiquitus, antiquita -um, antiquitior -or -us, antiquitissimus -a -um:

Adjective · 1st declension · variant: 1st

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Stelten (Ecclesiastical Latin)
Age:
Medieval

old/ancient/aged; time-honored; simple/classic; venerable; archaic/outdated;

Inflections

positive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
antiquitus
antiquiti
Gen.
antiquiti
antiquitorum
Dat.
antiquito
—
Acc.
antiquitum
antiquitos
Voc.
antiquite
antiquiti
Abl.
antiquito
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
antiquita
antiquitae
Gen.
antiquitae
antiquitarum
Dat.
antiquitae
—
Acc.
antiquitam
antiquitas
Voc.
antiquita
antiquitae
Abl.
antiquita
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
antiquitum
antiquita
Gen.
antiquiti
antiquitorum
Dat.
antiquito
—
Acc.
antiquitum
antiquita
Voc.
antiquitum
antiquita
Abl.
antiquito
—

comparative

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
antiquitius
antiquitiora
Gen.
antiquitioris
—
Acc.
antiquitius
antiquitiora
Voc.
antiquitius
antiquitiora

superlative

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
antiquitissimus
antiquitissimi
Gen.
antiquitissimi
antiquitissimorum
Dat.
antiquitissimo
—
Acc.
antiquitissimum
antiquitissimos
Voc.
antiquitissime
antiquitissimi
Abl.
antiquitissimo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
antiquitissima
antiquitissimae
Gen.
antiquitissimae
antiquitissimarum
Dat.
antiquitissimae
—
Acc.
antiquitissimam
antiquitissimas
Voc.
antiquitissima
antiquitissimae
Abl.
antiquitissima
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
antiquitissimum
antiquitissima
Gen.
antiquitissimi
antiquitissimorum
Dat.
antiquitissimo
—
Acc.
antiquitissimum
antiquitissima
Voc.
antiquitissimum
antiquitissima
Abl.
antiquitissimo
—