venditor
venditor, venditoris
Masculine · Noun · 3rd declension
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
seller/vendor; one who sells for bribes or corrupt payments;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | venditor | venditores |
| Gen. | venditoris | venditorum, venditorium |
| Dat. | venditori | venditoribus |
| Acc. | venditorem | venditores |
| Voc. | venditor | venditores |
| Abl. | venditore | venditoribus |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- A
Liber VI
Aulus Gellius
"...Pilleatos servos venum solitos ire, quorum nomine venditor nihil praestaret, Caelius Sabinus iurisperitus scriptum reliquit. Cuius rei causam..." - A
Liber V
Aulus Gellius
"...Fabii annales, bonae atque sincerae vetustatis libri, quos venditor sine mendis esse contendebat. Grammaticus autem quispiam de nobilioribus..." - P
Liber XIII
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...mancipiorum remissum, specie magis quam vi, quia, cum venditor pendere iuberetur, in partem pretii emptoribus adcrescebat..."
