vendico, vendicare, vendicavi, vendicatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short

claim, vindicate; punish, avenge; (alternative spelling of vindico);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1vendicovendicamus
2vendicasvendicatis
3vendicatvendicant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentvendicare
activeperfectvendicavisse
passivepresentvendicari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
vendica
vendicate
future
PersonSingularPlural
2
vendicato
vendicatote
3
vendicato
vendicanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
vendicare
vendicamini
future
PersonSingularPlural
2
vendicator
—
3
vendicator
vendicantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
vendicatus
vendicati
Gen.
vendicati
vendicatorum
Dat.
vendicato
—
Acc.
vendicatum
vendicatos
Voc.
vendicate
vendicati
Abl.
vendicato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
vendicata
vendicatae
Gen.
vendicatae
vendicatarum
Dat.
vendicatae
—
Acc.
vendicatam
vendicatas
Voc.
vendicata
vendicatae
Abl.
vendicata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
vendicatum
vendicata
Gen.
vendicati
vendicatorum
Dat.
vendicato
—
Acc.
vendicatum
vendicata
Voc.
vendicatum
vendicata
Abl.
vendicato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
vendicandus
—
Gen.
vendicandi
—
Dat.
vendicando
—
Acc.
vendicandum
—
Voc.
vendicande
—
Abl.
vendicando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
vendicanda
—
Gen.
vendicandae
—
Dat.
vendicandae
—
Acc.
vendicandam
—
Voc.
vendicanda
—
Abl.
vendicanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
vendicandum
—
Gen.
vendicandi
—
Dat.
vendicando
—
Acc.
vendicandum
—
Voc.
vendicandum
—
Abl.
vendicando
—

Supines

accusative: vendicatum; ablative: vendicatu

Examples

No examples found.