venor, venari, venatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Frequent

hunt;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1venorvenamur
2venarisvenamini
3venaturvenantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentvenari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
venare
venamini
future
PersonSingularPlural
2
venator
—
3
venator
venantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
venatus
venati
Gen.
venati
venatorum
Dat.
venato
—
Acc.
venatum
venatos
Voc.
venate
venati
Abl.
venato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
venata
venatae
Gen.
venatae
venatarum
Dat.
venatae
—
Acc.
venatam
venatas
Voc.
venata
venatae
Abl.
venata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
venatum
venata
Gen.
venati
venatorum
Dat.
venato
—
Acc.
venatum
venata
Voc.
venatum
venata
Abl.
venato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
venandus
—
Gen.
venandi
—
Dat.
venando
—
Acc.
venandum
—
Voc.
venande
—
Abl.
venando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
venanda
—
Gen.
venandae
—
Dat.
venandae
—
Acc.
venandam
—
Voc.
venanda
—
Abl.
venanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
venandum
—
Gen.
venandi
—
Dat.
venando
—
Acc.
venandum
—
Voc.
venandum
—
Abl.
venando
—

Supines

accusative: venatum; ablative: venatu