vecto, vectare, vectavi, vectatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

transport, carry; (of habitual agent/means); (PASS) ride, be conveyed, travel;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1vectovectamus
2vectasvectatis
3vectatvectant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentvectare
activeperfectvectavisse
passivepresentvectari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
vecta
vectate
future
PersonSingularPlural
2
vectato
vectatote
3
vectato
vectanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
vectare
vectamini
future
PersonSingularPlural
2
vectator
—
3
vectator
vectantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
vectatus
vectati
Gen.
vectati
vectatorum
Dat.
vectato
—
Acc.
vectatum
vectatos
Voc.
vectate
vectati
Abl.
vectato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
vectata
vectatae
Gen.
vectatae
vectatarum
Dat.
vectatae
—
Acc.
vectatam
vectatas
Voc.
vectata
vectatae
Abl.
vectata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
vectatum
vectata
Gen.
vectati
vectatorum
Dat.
vectato
—
Acc.
vectatum
vectata
Voc.
vectatum
vectata
Abl.
vectato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
vectandus
—
Gen.
vectandi
—
Dat.
vectando
—
Acc.
vectandum
—
Voc.
vectande
—
Abl.
vectando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
vectanda
—
Gen.
vectandae
—
Dat.
vectandae
—
Acc.
vectandam
—
Voc.
vectanda
—
Abl.
vectanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
vectandum
—
Gen.
vectandi
—
Dat.
vectando
—
Acc.
vectandum
—
Voc.
vectandum
—
Abl.
vectando
—

Supines

accusative: vectatum; ablative: vectatu