vaticinor, vaticinari, vaticinatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)
Field:
Religion

prophesy; utter inspired predictions/warnings; rave, talk wildly;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1vaticinorvaticinamur
2vaticinarisvaticinamini
3vaticinaturvaticinantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentvaticinari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
vaticinare
vaticinamini
future
PersonSingularPlural
2
vaticinator
—
3
vaticinator
vaticinantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
vaticinatus
vaticinati
Gen.
vaticinati
vaticinatorum
Dat.
vaticinato
—
Acc.
vaticinatum
vaticinatos
Voc.
vaticinate
vaticinati
Abl.
vaticinato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
vaticinata
vaticinatae
Gen.
vaticinatae
vaticinatarum
Dat.
vaticinatae
—
Acc.
vaticinatam
vaticinatas
Voc.
vaticinata
vaticinatae
Abl.
vaticinata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
vaticinatum
vaticinata
Gen.
vaticinati
vaticinatorum
Dat.
vaticinato
—
Acc.
vaticinatum
vaticinata
Voc.
vaticinatum
vaticinata
Abl.
vaticinato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
vaticinandus
—
Gen.
vaticinandi
—
Dat.
vaticinando
—
Acc.
vaticinandum
—
Voc.
vaticinande
—
Abl.
vaticinando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
vaticinanda
—
Gen.
vaticinandae
—
Dat.
vaticinandae
—
Acc.
vaticinandam
—
Voc.
vaticinanda
—
Abl.
vaticinanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
vaticinandum
—
Gen.
vaticinandi
—
Dat.
vaticinando
—
Acc.
vaticinandum
—
Voc.
vaticinandum
—
Abl.
vaticinando
—

Supines

accusative: vaticinatum; ablative: vaticinatu