turpo, turpare, turpavi, turpatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

make ugly; pollute, disfigure;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1turpoturpamus
2turpasturpatis
3turpatturpant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentturpare
activeperfectturpavisse
passivepresentturpari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
turpa
turpate
future
PersonSingularPlural
2
turpato
turpatote
3
turpato
turpanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
turpare
turpamini
future
PersonSingularPlural
2
turpator
—
3
turpator
turpantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
turpatus
turpati
Gen.
turpati
turpatorum
Dat.
turpato
—
Acc.
turpatum
turpatos
Voc.
turpate
turpati
Abl.
turpato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
turpata
turpatae
Gen.
turpatae
turpatarum
Dat.
turpatae
—
Acc.
turpatam
turpatas
Voc.
turpata
turpatae
Abl.
turpata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
turpatum
turpata
Gen.
turpati
turpatorum
Dat.
turpato
—
Acc.
turpatum
turpata
Voc.
turpatum
turpata
Abl.
turpato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
turpandus
—
Gen.
turpandi
—
Dat.
turpando
—
Acc.
turpandum
—
Voc.
turpande
—
Abl.
turpando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
turpanda
—
Gen.
turpandae
—
Dat.
turpandae
—
Acc.
turpandam
—
Voc.
turpanda
—
Abl.
turpanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
turpandum
—
Gen.
turpandi
—
Dat.
turpando
—
Acc.
turpandum
—
Voc.
turpandum
—
Abl.
turpando
—

Supines

accusative: turpatum; ablative: turpatu

Examples

No examples found.