turbido, turbidare, turbidavi, turbidatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

disturb/trouble/agitate; make turbulent/turbid; obscure, make turmoil/confusion;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1turbidoturbidamus
2turbidasturbidatis
3turbidatturbidant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentturbidare
activeperfectturbidavisse
passivepresentturbidari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
turbida
turbidate
future
PersonSingularPlural
2
turbidato
turbidatote
3
turbidato
turbidanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
turbidare
turbidamini
future
PersonSingularPlural
2
turbidator
—
3
turbidator
turbidantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
turbidatus
turbidati
Gen.
turbidati
turbidatorum
Dat.
turbidato
—
Acc.
turbidatum
turbidatos
Voc.
turbidate
turbidati
Abl.
turbidato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
turbidata
turbidatae
Gen.
turbidatae
turbidatarum
Dat.
turbidatae
—
Acc.
turbidatam
turbidatas
Voc.
turbidata
turbidatae
Abl.
turbidata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
turbidatum
turbidata
Gen.
turbidati
turbidatorum
Dat.
turbidato
—
Acc.
turbidatum
turbidata
Voc.
turbidatum
turbidata
Abl.
turbidato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
turbidandus
—
Gen.
turbidandi
—
Dat.
turbidando
—
Acc.
turbidandum
—
Voc.
turbidande
—
Abl.
turbidando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
turbidanda
—
Gen.
turbidandae
—
Dat.
turbidandae
—
Acc.
turbidandam
—
Voc.
turbidanda
—
Abl.
turbidanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
turbidandum
—
Gen.
turbidandi
—
Dat.
turbidando
—
Acc.
turbidandum
—
Voc.
turbidandum
—
Abl.
turbidando
—

Supines

accusative: turbidatum; ablative: turbidatu

Examples