tumultuor, tumultuari, tumultuatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

make a commotion/disturbance/armed rising; scrap, scrimmage; be in confusion;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1tumultuortumultuamur
2tumultuaristumultuamini
3tumultuaturtumultuantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresenttumultuari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
tumultuare
tumultuamini
future
PersonSingularPlural
2
tumultuator
—
3
tumultuator
tumultuantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
tumultuatus
tumultuati
Gen.
tumultuati
tumultuatorum
Dat.
tumultuato
—
Acc.
tumultuatum
tumultuatos
Voc.
tumultuate
tumultuati
Abl.
tumultuato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
tumultuata
tumultuatae
Gen.
tumultuatae
tumultuatarum
Dat.
tumultuatae
—
Acc.
tumultuatam
tumultuatas
Voc.
tumultuata
tumultuatae
Abl.
tumultuata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
tumultuatum
tumultuata
Gen.
tumultuati
tumultuatorum
Dat.
tumultuato
—
Acc.
tumultuatum
tumultuata
Voc.
tumultuatum
tumultuata
Abl.
tumultuato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
tumultuandus
—
Gen.
tumultuandi
—
Dat.
tumultuando
—
Acc.
tumultuandum
—
Voc.
tumultuande
—
Abl.
tumultuando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
tumultuanda
—
Gen.
tumultuandae
—
Dat.
tumultuandae
—
Acc.
tumultuandam
—
Voc.
tumultuanda
—
Abl.
tumultuanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
tumultuandum
—
Gen.
tumultuandi
—
Dat.
tumultuando
—
Acc.
tumultuandum
—
Voc.
tumultuandum
—
Abl.
tumultuando
—

Supines

accusative: tumultuatum; ablative: tumultuatu

Examples

No examples found.