tristifico, tristificare, tristificavi, tristificatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Latham (Medieval Word List)
Age:
Medieval

make sad, cause sadness, sadden;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1tristificotristificamus
2tristificastristificatis
3tristificattristificant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresenttristificare
activeperfecttristificavisse
passivepresenttristificari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
tristifica
tristificate
future
PersonSingularPlural
2
tristificato
tristificatote
3
tristificato
tristificanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
tristificare
tristificamini
future
PersonSingularPlural
2
tristificator
—
3
tristificator
tristificantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
tristificatus
tristificati
Gen.
tristificati
tristificatorum
Dat.
tristificato
—
Acc.
tristificatum
tristificatos
Voc.
tristificate
tristificati
Abl.
tristificato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
tristificata
tristificatae
Gen.
tristificatae
tristificatarum
Dat.
tristificatae
—
Acc.
tristificatam
tristificatas
Voc.
tristificata
tristificatae
Abl.
tristificata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
tristificatum
tristificata
Gen.
tristificati
tristificatorum
Dat.
tristificato
—
Acc.
tristificatum
tristificata
Voc.
tristificatum
tristificata
Abl.
tristificato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
tristificandus
—
Gen.
tristificandi
—
Dat.
tristificando
—
Acc.
tristificandum
—
Voc.
tristificande
—
Abl.
tristificando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
tristificanda
—
Gen.
tristificandae
—
Dat.
tristificandae
—
Acc.
tristificandam
—
Voc.
tristificanda
—
Abl.
tristificanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
tristificandum
—
Gen.
tristificandi
—
Dat.
tristificando
—
Acc.
tristificandum
—
Voc.
tristificandum
—
Abl.
tristificando
—

Supines

accusative: tristificatum; ablative: tristificatu

Examples

No examples found.