tribulo, tribulare, tribulavi, tribulatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

press, squeeze; exact (dues/payment); trouble;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1tribulotribulamus
2tribulastribulatis
3tribulattribulant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresenttribulare
activeperfecttribulavisse
passivepresenttribulari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
tribula
tribulate
future
PersonSingularPlural
2
tribulato
tribulatote
3
tribulato
tribulanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
tribulare
tribulamini
future
PersonSingularPlural
2
tribulator
—
3
tribulator
tribulantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
tribulatus
tribulati
Gen.
tribulati
tribulatorum
Dat.
tribulato
—
Acc.
tribulatum
tribulatos
Voc.
tribulate
tribulati
Abl.
tribulato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
tribulata
tribulatae
Gen.
tribulatae
tribulatarum
Dat.
tribulatae
—
Acc.
tribulatam
tribulatas
Voc.
tribulata
tribulatae
Abl.
tribulata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
tribulatum
tribulata
Gen.
tribulati
tribulatorum
Dat.
tribulato
—
Acc.
tribulatum
tribulata
Voc.
tribulatum
tribulata
Abl.
tribulato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
tribulandus
—
Gen.
tribulandi
—
Dat.
tribulando
—
Acc.
tribulandum
—
Voc.
tribulande
—
Abl.
tribulando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
tribulanda
—
Gen.
tribulandae
—
Dat.
tribulandae
—
Acc.
tribulandam
—
Voc.
tribulanda
—
Abl.
tribulanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
tribulandum
—
Gen.
tribulandi
—
Dat.
tribulando
—
Acc.
tribulandum
—
Voc.
tribulandum
—
Abl.
tribulando
—

Supines

accusative: tribulatum; ablative: tribulatu

Examples

No examples found.