tranquillo, tranquillare, tranquillavi, tranquillatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

calm, quiet;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1tranquillotranquillamus
2tranquillastranquillatis
3tranquillattranquillant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresenttranquillare
activeperfecttranquillavisse
passivepresenttranquillari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
tranquilla
tranquillate
future
PersonSingularPlural
2
tranquillato
tranquillatote
3
tranquillato
tranquillanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
tranquillare
tranquillamini
future
PersonSingularPlural
2
tranquillator
—
3
tranquillator
tranquillantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
tranquillatus
tranquillati
Gen.
tranquillati
tranquillatorum
Dat.
tranquillato
—
Acc.
tranquillatum
tranquillatos
Voc.
tranquillate
tranquillati
Abl.
tranquillato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
tranquillata
tranquillatae
Gen.
tranquillatae
tranquillatarum
Dat.
tranquillatae
—
Acc.
tranquillatam
tranquillatas
Voc.
tranquillata
tranquillatae
Abl.
tranquillata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
tranquillatum
tranquillata
Gen.
tranquillati
tranquillatorum
Dat.
tranquillato
—
Acc.
tranquillatum
tranquillata
Voc.
tranquillatum
tranquillata
Abl.
tranquillato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
tranquillandus
—
Gen.
tranquillandi
—
Dat.
tranquillando
—
Acc.
tranquillandum
—
Voc.
tranquillande
—
Abl.
tranquillando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
tranquillanda
—
Gen.
tranquillandae
—
Dat.
tranquillandae
—
Acc.
tranquillandam
—
Voc.
tranquillanda
—
Abl.
tranquillanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
tranquillandum
—
Gen.
tranquillandi
—
Dat.
tranquillando
—
Acc.
tranquillandum
—
Voc.
tranquillandum
—
Abl.
tranquillando
—

Supines

accusative: tranquillatum; ablative: tranquillatu