accepto, acceptare, acceptavi, acceptatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

receive regularly, take (payment/food); be given (name); submit to; grasp idea;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1acceptoacceptamus
2acceptasacceptatis
3acceptatacceptant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentacceptare
activeperfectacceptavisse
passivepresentacceptari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
accepta
acceptate
future
PersonSingularPlural
2
acceptato
acceptatote
3
acceptato
acceptanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
acceptare
acceptamini
future
PersonSingularPlural
2
acceptator
—
3
acceptator
acceptantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
acceptatus
acceptati
Gen.
acceptati
acceptatorum
Dat.
acceptato
—
Acc.
acceptatum
acceptatos
Voc.
acceptate
acceptati
Abl.
acceptato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
acceptata
acceptatae
Gen.
acceptatae
acceptatarum
Dat.
acceptatae
—
Acc.
acceptatam
acceptatas
Voc.
acceptata
acceptatae
Abl.
acceptata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
acceptatum
acceptata
Gen.
acceptati
acceptatorum
Dat.
acceptato
—
Acc.
acceptatum
acceptata
Voc.
acceptatum
acceptata
Abl.
acceptato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
acceptandus
—
Gen.
acceptandi
—
Dat.
acceptando
—
Acc.
acceptandum
—
Voc.
acceptande
—
Abl.
acceptando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
acceptanda
—
Gen.
acceptandae
—
Dat.
acceptandae
—
Acc.
acceptandam
—
Voc.
acceptanda
—
Abl.
acceptanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
acceptandum
—
Gen.
acceptandi
—
Dat.
acceptando
—
Acc.
acceptandum
—
Voc.
acceptandum
—
Abl.
acceptando
—

Supines

accusative: acceptatum; ablative: acceptatu