tono, tonare, -, tonatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Impersonal

Frequency:
Lesser

it thunders;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1tonotonamus
2tonastonatis
3tonattonant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresenttonare
passivepresenttonari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
tona
tonate
future
PersonSingularPlural
2
tonato
tonatote
3
tonato
tonanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
tonare
tonamini
future
PersonSingularPlural
2
tonator
—
3
tonator
tonantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
tonatus
tonati
Gen.
tonati
tonatorum
Dat.
tonato
—
Acc.
tonatum
tonatos
Voc.
tonate
tonati
Abl.
tonato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
tonata
tonatae
Gen.
tonatae
tonatarum
Dat.
tonatae
—
Acc.
tonatam
tonatas
Voc.
tonata
tonatae
Abl.
tonata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
tonatum
tonata
Gen.
tonati
tonatorum
Dat.
tonato
—
Acc.
tonatum
tonata
Voc.
tonatum
tonata
Abl.
tonato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
tonandus
—
Gen.
tonandi
—
Dat.
tonando
—
Acc.
tonandum
—
Voc.
tonande
—
Abl.
tonando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
tonanda
—
Gen.
tonandae
—
Dat.
tonandae
—
Acc.
tonandam
—
Voc.
tonanda
—
Abl.
tonanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
tonandum
—
Gen.
tonandi
—
Dat.
tonando
—
Acc.
tonandum
—
Voc.
tonandum
—
Abl.
tonando
—

Supines

accusative: tonatum; ablative: tonatu

Examples

No examples found.