tinctus
tinctus, tinctus
Masculine · Noun · 4th declension
- Frequency:
- Lesser
dyeing; dipping;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | tinctus | tinctus |
| Gen. | tinctus | tinctuum |
| Dat. | tinctui | tinctibus |
| Acc. | tinctum | tinctus |
| Voc. | tinctus | tinctus |
| Abl. | tinctu | tinctibus |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Liber V
Titus Lucretius Carus (Lucretius) from DE RERVM NATVRA LIBRI SEX
"...forte, pilai dimidia ex parti candenti lumine tinctus, versandoque globum variantis edere formas, donique eam partem, quae cumque..." - T
Liber VI
Titus Lucretius Carus (Lucretius) from DE RERVM NATVRA LIBRI SEX
"...usque capellas, effluat ambrosias quasi vero et nectare tinctus; qua nihil est homini quod amarius fronde..." Liber II
Marcus Valerius Martialis (Martial)
"...quid facient? quid torus a Nilo, quid Sidone tinctus olenti? ostendit stultas quid nisi morbus opes? Quid tibi..."- G
FRAGMENTA
Gaius Petronius Arbiter (Petronius)
"...Frag II. Albutia. Memphitides, puellae, Sacris Deum paratae, Tinctus colore noctis Manu puer loquaci, Aeguptias choreas — Frag..." 
Liber Sextus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...cecinere uolucres.' dixit, et os fletu paene inuiolabile tinctus extemplo Nemeen radiante per aera saltu ocior et patrio..."- P
Metamorphoses X
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...erit?" sic fata cruorem nectare odorato sparsit, qui tinctus ab illo intumuit sic, ut fulvo perlucida caeno surgere..."
