antevio, anteviare, anteviavi, anteviatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

go before, precede;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1antevioanteviamus
2anteviasanteviatis
3anteviatanteviant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentanteviare
activeperfectanteviavisse
passivepresentanteviari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
antevia
anteviate
future
PersonSingularPlural
2
anteviato
anteviatote
3
anteviato
antevianto

passive

present
PersonSingularPlural
2
anteviare
anteviamini
future
PersonSingularPlural
2
anteviator
—
3
anteviator
anteviantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
anteviatus
anteviati
Gen.
anteviati
anteviatorum
Dat.
anteviato
—
Acc.
anteviatum
anteviatos
Voc.
anteviate
anteviati
Abl.
anteviato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
anteviata
anteviatae
Gen.
anteviatae
anteviatarum
Dat.
anteviatae
—
Acc.
anteviatam
anteviatas
Voc.
anteviata
anteviatae
Abl.
anteviata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
anteviatum
anteviata
Gen.
anteviati
anteviatorum
Dat.
anteviato
—
Acc.
anteviatum
anteviata
Voc.
anteviatum
anteviata
Abl.
anteviato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
anteviandus
—
Gen.
anteviandi
—
Dat.
anteviando
—
Acc.
anteviandum
—
Voc.
anteviande
—
Abl.
anteviando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
antevianda
—
Gen.
anteviandae
—
Dat.
anteviandae
—
Acc.
anteviandam
—
Voc.
antevianda
—
Abl.
antevianda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
anteviandum
—
Gen.
anteviandi
—
Dat.
anteviando
—
Acc.
anteviandum
—
Voc.
anteviandum
—
Abl.
anteviando
—

Supines

accusative: anteviatum; ablative: anteviatu

Examples

No examples found.