antestor, antestari, antestatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

call as a witness (before the opening of the cause);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1antestorantestamur
2antestarisantestamini
3antestaturantestantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentantestari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
antestare
antestamini
future
PersonSingularPlural
2
antestator
—
3
antestator
antestantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
antestatus
antestati
Gen.
antestati
antestatorum
Dat.
antestato
—
Acc.
antestatum
antestatos
Voc.
antestate
antestati
Abl.
antestato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
antestata
antestatae
Gen.
antestatae
antestatarum
Dat.
antestatae
—
Acc.
antestatam
antestatas
Voc.
antestata
antestatae
Abl.
antestata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
antestatum
antestata
Gen.
antestati
antestatorum
Dat.
antestato
—
Acc.
antestatum
antestata
Voc.
antestatum
antestata
Abl.
antestato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
antestandus
—
Gen.
antestandi
—
Dat.
antestando
—
Acc.
antestandum
—
Voc.
antestande
—
Abl.
antestando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
antestanda
—
Gen.
antestandae
—
Dat.
antestandae
—
Acc.
antestandam
—
Voc.
antestanda
—
Abl.
antestanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
antestandum
—
Gen.
antestandi
—
Dat.
antestando
—
Acc.
antestandum
—
Voc.
antestandum
—
Abl.
antestando
—

Supines

accusative: antestatum; ablative: antestatu

Examples

No examples found.