testificor, testificari, testificatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Lesser

assert solemnly, testify (to a fact); demonstrate; invoke as a witness;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1testificortestificamur
2testificaristestificamini
3testificaturtestificantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresenttestificari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
testificare
testificamini
future
PersonSingularPlural
2
testificator
—
3
testificator
testificantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
testificatus
testificati
Gen.
testificati
testificatorum
Dat.
testificato
—
Acc.
testificatum
testificatos
Voc.
testificate
testificati
Abl.
testificato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
testificata
testificatae
Gen.
testificatae
testificatarum
Dat.
testificatae
—
Acc.
testificatam
testificatas
Voc.
testificata
testificatae
Abl.
testificata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
testificatum
testificata
Gen.
testificati
testificatorum
Dat.
testificato
—
Acc.
testificatum
testificata
Voc.
testificatum
testificata
Abl.
testificato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
testificandus
—
Gen.
testificandi
—
Dat.
testificando
—
Acc.
testificandum
—
Voc.
testificande
—
Abl.
testificando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
testificanda
—
Gen.
testificandae
—
Dat.
testificandae
—
Acc.
testificandam
—
Voc.
testificanda
—
Abl.
testificanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
testificandum
—
Gen.
testificandi
—
Dat.
testificando
—
Acc.
testificandum
—
Voc.
testificandum
—
Abl.
testificando
—

Supines

accusative: testificatum; ablative: testificatu

Examples

No examples found.