teneo, tenere, tenui, tentus:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Very Frequent

hold, keep; comprehend; possess; master; preserve; [tenere memoria => remember];

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1teneotenemus
2tenestenetis
3tenettenent

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresenttenere
activeperfecttenuisse
passivepresentteneri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
tene
tenete
future
PersonSingularPlural
2
teneto
tenetote
3
teneto
tenento

passive

present
PersonSingularPlural
2
tenere
tenemini
future
PersonSingularPlural
2
tenetor
—
3
tenetor
tenentor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
tentus
tenti
Gen.
tenti
tentorum
Dat.
tento
—
Acc.
tentum
tentos
Voc.
tente
tenti
Abl.
tento
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
tenta
tentae
Gen.
tentae
tentarum
Dat.
tentae
—
Acc.
tentam
tentas
Voc.
tenta
tentae
Abl.
tenta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
tentum
tenta
Gen.
tenti
tentorum
Dat.
tento
—
Acc.
tentum
tenta
Voc.
tentum
tenta
Abl.
tento
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
tenendus
—
Gen.
tenendi
—
Dat.
tenendo
—
Acc.
tenendum
—
Voc.
tenende
—
Abl.
tenendo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
tenenda
—
Gen.
tenendae
—
Dat.
tenendae
—
Acc.
tenendam
—
Voc.
tenenda
—
Abl.
tenenda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
tenendum
—
Gen.
tenendi
—
Dat.
tenendo
—
Acc.
tenendum
—
Voc.
tenendum
—
Abl.
tenendo
—

Supines

accusative: tentum; ablative: tentu