tempero, temperare, temperavi, temperatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Very Frequent

combine, blend, temper; make mild; refrain from; control oneself;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1temperotemperamus
2temperastemperatis
3temperattemperant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresenttemperare
activeperfecttemperavisse
passivepresenttemperari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
tempera
temperate
future
PersonSingularPlural
2
temperato
temperatote
3
temperato
temperanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
temperare
temperamini
future
PersonSingularPlural
2
temperator
—
3
temperator
temperantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
temperatus
temperati
Gen.
temperati
temperatorum
Dat.
temperato
—
Acc.
temperatum
temperatos
Voc.
temperate
temperati
Abl.
temperato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
temperata
temperatae
Gen.
temperatae
temperatarum
Dat.
temperatae
—
Acc.
temperatam
temperatas
Voc.
temperata
temperatae
Abl.
temperata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
temperatum
temperata
Gen.
temperati
temperatorum
Dat.
temperato
—
Acc.
temperatum
temperata
Voc.
temperatum
temperata
Abl.
temperato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
temperandus
—
Gen.
temperandi
—
Dat.
temperando
—
Acc.
temperandum
—
Voc.
temperande
—
Abl.
temperando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
temperanda
—
Gen.
temperandae
—
Dat.
temperandae
—
Acc.
temperandam
—
Voc.
temperanda
—
Abl.
temperanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
temperandum
—
Gen.
temperandi
—
Dat.
temperando
—
Acc.
temperandum
—
Voc.
temperandum
—
Abl.
temperando
—

Supines

accusative: temperatum; ablative: temperatu