suppilo, suppilare, suppilavi, suppilatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Lewis & Short

steal; pilfer;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1suppilosuppilamus
2suppilassuppilatis
3suppilatsuppilant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentsuppilare
activeperfectsuppilavisse
passivepresentsuppilari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
suppila
suppilate
future
PersonSingularPlural
2
suppilato
suppilatote
3
suppilato
suppilanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
suppilare
suppilamini
future
PersonSingularPlural
2
suppilator
—
3
suppilator
suppilantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
suppilatus
suppilati
Gen.
suppilati
suppilatorum
Dat.
suppilato
—
Acc.
suppilatum
suppilatos
Voc.
suppilate
suppilati
Abl.
suppilato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
suppilata
suppilatae
Gen.
suppilatae
suppilatarum
Dat.
suppilatae
—
Acc.
suppilatam
suppilatas
Voc.
suppilata
suppilatae
Abl.
suppilata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
suppilatum
suppilata
Gen.
suppilati
suppilatorum
Dat.
suppilato
—
Acc.
suppilatum
suppilata
Voc.
suppilatum
suppilata
Abl.
suppilato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
suppilandus
—
Gen.
suppilandi
—
Dat.
suppilando
—
Acc.
suppilandum
—
Voc.
suppilande
—
Abl.
suppilando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
suppilanda
—
Gen.
suppilandae
—
Dat.
suppilandae
—
Acc.
suppilandam
—
Voc.
suppilanda
—
Abl.
suppilanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
suppilandum
—
Gen.
suppilandi
—
Dat.
suppilando
—
Acc.
suppilandum
—
Voc.
suppilandum
—
Abl.
suppilando
—

Supines

accusative: suppilatum; ablative: suppilatu