suppetior, suppetiari, suppetiatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Cassell's Latin Dictionary

help, assist;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1suppetiorsuppetiamur
2suppetiarissuppetiamini
3suppetiatursuppetiantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentsuppetiari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
suppetiare
suppetiamini
future
PersonSingularPlural
2
suppetiator
—
3
suppetiator
suppetiantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
suppetiatus
suppetiati
Gen.
suppetiati
suppetiatorum
Dat.
suppetiato
—
Acc.
suppetiatum
suppetiatos
Voc.
suppetiate
suppetiati
Abl.
suppetiato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
suppetiata
suppetiatae
Gen.
suppetiatae
suppetiatarum
Dat.
suppetiatae
—
Acc.
suppetiatam
suppetiatas
Voc.
suppetiata
suppetiatae
Abl.
suppetiata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
suppetiatum
suppetiata
Gen.
suppetiati
suppetiatorum
Dat.
suppetiato
—
Acc.
suppetiatum
suppetiata
Voc.
suppetiatum
suppetiata
Abl.
suppetiato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
suppetiandus
—
Gen.
suppetiandi
—
Dat.
suppetiando
—
Acc.
suppetiandum
—
Voc.
suppetiande
—
Abl.
suppetiando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
suppetianda
—
Gen.
suppetiandae
—
Dat.
suppetiandae
—
Acc.
suppetiandam
—
Voc.
suppetianda
—
Abl.
suppetianda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
suppetiandum
—
Gen.
suppetiandi
—
Dat.
suppetiando
—
Acc.
suppetiandum
—
Voc.
suppetiandum
—
Abl.
suppetiando
—

Supines

accusative: suppetiatum; ablative: suppetiatu

Examples

No examples found.