superimpono, superimponere, superimposui, superimpositus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

place on top or over;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1superimponosuperimponimus
2superimponissuperimponitis
3superimponitsuperimponunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentsuperimponere
activeperfectsuperimposuisse
passivepresentsuperimponi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
superimpone
superimponite
future
PersonSingularPlural
2
superimponito
superimponitote
3
superimponito
superimponunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
superimponere
superimponimini
future
PersonSingularPlural
2
superimponitor
—
3
superimponitor
superimponuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
superimpositus
superimpositi
Gen.
superimpositi
superimpositorum
Dat.
superimposito
—
Acc.
superimpositum
superimpositos
Voc.
superimposite
superimpositi
Abl.
superimposito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
superimposita
superimpositae
Gen.
superimpositae
superimpositarum
Dat.
superimpositae
—
Acc.
superimpositam
superimpositas
Voc.
superimposita
superimpositae
Abl.
superimposita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
superimpositum
superimposita
Gen.
superimpositi
superimpositorum
Dat.
superimposito
—
Acc.
superimpositum
superimposita
Voc.
superimpositum
superimposita
Abl.
superimposito
—

Supines

accusative: superimpositum; ablative: superimpositu

Examples

No examples found.