superdico, superdicere, superdixi, superdictus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Later
Field:
Government

say in addition;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1superdicosuperdicimus
2superdicissuperdicitis
3superdicitsuperdicunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentsuperdicere
activeperfectsuperdixisse
passivepresentsuperdici

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
superdice, superdic
superdicite
future
PersonSingularPlural
2
superdicito
superdicitote
3
superdicito
superdicunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
superdicere
superdicimini
future
PersonSingularPlural
2
superdicitor
—
3
superdicitor
superdicuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
superdictus
superdicti
Gen.
superdicti
superdictorum
Dat.
superdicto
—
Acc.
superdictum
superdictos
Voc.
superdicte
superdicti
Abl.
superdicto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
superdicta
superdictae
Gen.
superdictae
superdictarum
Dat.
superdictae
—
Acc.
superdictam
superdictas
Voc.
superdicta
superdictae
Abl.
superdicta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
superdictum
superdicta
Gen.
superdicti
superdictorum
Dat.
superdicto
—
Acc.
superdictum
superdicta
Voc.
superdictum
superdicta
Abl.
superdicto
—

Supines

accusative: superdictum; ablative: superdictu

Examples

No examples found.