supo, supare, supavi, supatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

throw; pour; strew, scatter; (usu. only in compounds);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1suposupamus
2supassupatis
3supatsupant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentsupare
activeperfectsupavisse
passivepresentsupari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
supa
supate
future
PersonSingularPlural
2
supato
supatote
3
supato
supanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
supare
supamini
future
PersonSingularPlural
2
supator
—
3
supator
supantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
supatus
supati
Gen.
supati
supatorum
Dat.
supato
—
Acc.
supatum
supatos
Voc.
supate
supati
Abl.
supato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
supata
supatae
Gen.
supatae
supatarum
Dat.
supatae
—
Acc.
supatam
supatas
Voc.
supata
supatae
Abl.
supata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
supatum
supata
Gen.
supati
supatorum
Dat.
supato
—
Acc.
supatum
supata
Voc.
supatum
supata
Abl.
supato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
supandus
—
Gen.
supandi
—
Dat.
supando
—
Acc.
supandum
—
Voc.
supande
—
Abl.
supando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
supanda
—
Gen.
supandae
—
Dat.
supandae
—
Acc.
supandam
—
Voc.
supanda
—
Abl.
supanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
supandum
—
Gen.
supandi
—
Dat.
supando
—
Acc.
supandum
—
Voc.
supandum
—
Abl.
supando
—

Supines

accusative: supatum; ablative: supatu

Examples

No examples found.