summuto, summutare, summutavi, summutatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Cassell's Latin Dictionary

exchange;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1summutosummutamus
2summutassummutatis
3summutatsummutant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentsummutare
activeperfectsummutavisse
passivepresentsummutari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
summuta
summutate
future
PersonSingularPlural
2
summutato
summutatote
3
summutato
summutanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
summutare
summutamini
future
PersonSingularPlural
2
summutator
—
3
summutator
summutantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
summutatus
summutati
Gen.
summutati
summutatorum
Dat.
summutato
—
Acc.
summutatum
summutatos
Voc.
summutate
summutati
Abl.
summutato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
summutata
summutatae
Gen.
summutatae
summutatarum
Dat.
summutatae
—
Acc.
summutatam
summutatas
Voc.
summutata
summutatae
Abl.
summutata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
summutatum
summutata
Gen.
summutati
summutatorum
Dat.
summutato
—
Acc.
summutatum
summutata
Voc.
summutatum
summutata
Abl.
summutato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
summutandus
—
Gen.
summutandi
—
Dat.
summutando
—
Acc.
summutandum
—
Voc.
summutande
—
Abl.
summutando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
summutanda
—
Gen.
summutandae
—
Dat.
summutandae
—
Acc.
summutandam
—
Voc.
summutanda
—
Abl.
summutanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
summutandum
—
Gen.
summutandi
—
Dat.
summutando
—
Acc.
summutandum
—
Voc.
summutandum
—
Abl.
summutando
—

Supines

accusative: summutatum; ablative: summutatu

Examples

No examples found.