anstruo, anstruere, anstruxi, anstructus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Stelten (Ecclesiastical Latin)
Age:
Medieval

support;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1anstruoanstruimus
2anstruisanstruitis
3anstruitanstruunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentanstruere
activeperfectanstruxisse
passivepresentanstrui

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
anstrue
anstruite
future
PersonSingularPlural
2
anstruito
anstruitote
3
anstruito
anstruunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
anstruere
anstruimini
future
PersonSingularPlural
2
anstruitor
—
3
anstruitor
anstruuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
anstructus
anstructi
Gen.
anstructi
anstructorum
Dat.
anstructo
—
Acc.
anstructum
anstructos
Voc.
anstructe
anstructi
Abl.
anstructo
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
anstructa
anstructae
Gen.
anstructae
anstructarum
Dat.
anstructae
—
Acc.
anstructam
anstructas
Voc.
anstructa
anstructae
Abl.
anstructa
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
anstructum
anstructa
Gen.
anstructi
anstructorum
Dat.
anstructo
—
Acc.
anstructum
anstructa
Voc.
anstructum
anstructa
Abl.
anstructo
—

Supines

accusative: anstructum; ablative: anstructu

Examples

No examples found.