subvento, subventare, subventavi, subventatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Takes dative

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Lewis & Short

bring aid; come quickly to assistance;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1subventosubventamus
2subventassubventatis
3subventatsubventant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentsubventare
activeperfectsubventavisse
passivepresentsubventari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
subventa
subventate
future
PersonSingularPlural
2
subventato
subventatote
3
subventato
subventanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
subventare
subventamini
future
PersonSingularPlural
2
subventator
—
3
subventator
subventantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
subventatus
subventati
Gen.
subventati
subventatorum
Dat.
subventato
—
Acc.
subventatum
subventatos
Voc.
subventate
subventati
Abl.
subventato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
subventata
subventatae
Gen.
subventatae
subventatarum
Dat.
subventatae
—
Acc.
subventatam
subventatas
Voc.
subventata
subventatae
Abl.
subventata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
subventatum
subventata
Gen.
subventati
subventatorum
Dat.
subventato
—
Acc.
subventatum
subventata
Voc.
subventatum
subventata
Abl.
subventato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
subventandus
—
Gen.
subventandi
—
Dat.
subventando
—
Acc.
subventandum
—
Voc.
subventande
—
Abl.
subventando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
subventanda
—
Gen.
subventandae
—
Dat.
subventandae
—
Acc.
subventandam
—
Voc.
subventanda
—
Abl.
subventanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
subventandum
—
Gen.
subventandi
—
Dat.
subventando
—
Acc.
subventandum
—
Voc.
subventandum
—
Abl.
subventando
—

Supines

accusative: subventatum; ablative: subventatu

Examples

No examples found.