substituo, substituere, substitui, substitutus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

place in rear/reserve; make subject/answerable to; substitute; make alternative;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1substituosubstituimus
2substituissubstituitis
3substituitsubstituunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentsubstituere
activeperfectsubstituisse
passivepresentsubstitui

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
substitue
substituite
future
PersonSingularPlural
2
substituito
substituitote
3
substituito
substituunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
substituere
substituimini
future
PersonSingularPlural
2
substituitor
—
3
substituitor
substituuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
substitutus
substituti
Gen.
substituti
substitutorum
Dat.
substituto
—
Acc.
substitutum
substitutos
Voc.
substitute
substituti
Abl.
substituto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
substituta
substitutae
Gen.
substitutae
substitutarum
Dat.
substitutae
—
Acc.
substitutam
substitutas
Voc.
substituta
substitutae
Abl.
substituta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
substitutum
substituta
Gen.
substituti
substitutorum
Dat.
substituto
—
Acc.
substitutum
substituta
Voc.
substitutum
substituta
Abl.
substituto
—

Supines

accusative: substitutum; ablative: substitutu

Examples

No examples found.