subruo, subruere, subrui, subrutus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

undermine;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1subruosubruimus
2subruissubruitis
3subruitsubruunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentsubruere
activeperfectsubruisse
passivepresentsubrui

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
subrue
subruite
future
PersonSingularPlural
2
subruito
subruitote
3
subruito
subruunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
subruere
subruimini
future
PersonSingularPlural
2
subruitor
—
3
subruitor
subruuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
subrutus
subruti
Gen.
subruti
subrutorum
Dat.
subruto
—
Acc.
subrutum
subrutos
Voc.
subrute
subruti
Abl.
subruto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
subruta
subrutae
Gen.
subrutae
subrutarum
Dat.
subrutae
—
Acc.
subrutam
subrutas
Voc.
subruta
subrutae
Abl.
subruta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
subrutum
subruta
Gen.
subruti
subrutorum
Dat.
subruto
—
Acc.
subrutum
subruta
Voc.
subrutum
subruta
Abl.
subruto
—

Supines

accusative: subrutum; ablative: subrutu

Examples

No examples found.