subnoto, subnotare, subnotavi, subnotatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Calepinus
Age:
Neo-Latin

subscribe;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1subnotosubnotamus
2subnotassubnotatis
3subnotatsubnotant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentsubnotare
activeperfectsubnotavisse
passivepresentsubnotari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
subnota
subnotate
future
PersonSingularPlural
2
subnotato
subnotatote
3
subnotato
subnotanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
subnotare
subnotamini
future
PersonSingularPlural
2
subnotator
—
3
subnotator
subnotantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
subnotatus
subnotati
Gen.
subnotati
subnotatorum
Dat.
subnotato
—
Acc.
subnotatum
subnotatos
Voc.
subnotate
subnotati
Abl.
subnotato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
subnotata
subnotatae
Gen.
subnotatae
subnotatarum
Dat.
subnotatae
—
Acc.
subnotatam
subnotatas
Voc.
subnotata
subnotatae
Abl.
subnotata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
subnotatum
subnotata
Gen.
subnotati
subnotatorum
Dat.
subnotato
—
Acc.
subnotatum
subnotata
Voc.
subnotatum
subnotata
Abl.
subnotato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
subnotandus
—
Gen.
subnotandi
—
Dat.
subnotando
—
Acc.
subnotandum
—
Voc.
subnotande
—
Abl.
subnotando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
subnotanda
—
Gen.
subnotandae
—
Dat.
subnotandae
—
Acc.
subnotandam
—
Voc.
subnotanda
—
Abl.
subnotanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
subnotandum
—
Gen.
subnotandi
—
Dat.
subnotando
—
Acc.
subnotandum
—
Voc.
subnotandum
—
Abl.
subnotando
—

Supines

accusative: subnotatum; ablative: subnotatu