subluceo, sublucere, -, -:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

shine faintly, glimmer;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1subluceosublucemus
2sublucessublucetis
3sublucetsublucent

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentsublucere
passivepresentsubluceri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
subluce
sublucete
future
PersonSingularPlural
2
subluceto
sublucetote
3
subluceto
sublucento

passive

present
PersonSingularPlural
2
sublucere
sublucemini
future
PersonSingularPlural
2
sublucetor
—
3
sublucetor
sublucentor

Participles

Present Active Participle

neuter

CaseSingularPlural
Nom.—
sublucentia
Acc.
sublucens
sublucentia
Voc.—
sublucentia

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
sublucendus
—
Gen.
sublucendi
—
Dat.
sublucendo
—
Acc.
sublucendum
—
Voc.
sublucende
—
Abl.
sublucendo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
sublucenda
—
Gen.
sublucendae
—
Dat.
sublucendae
—
Acc.
sublucendam
—
Voc.
sublucenda
—
Abl.
sublucenda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
sublucendum
—
Gen.
sublucendi
—
Dat.
sublucendo
—
Acc.
sublucendum
—
Voc.
sublucendum
—
Abl.
sublucendo
—

Examples

No examples found.