annuto, annutare, annutavi, annutatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

nod (to); order/assent to by a nod; bow to;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1annutoannutamus
2annutasannutatis
3annutatannutant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentannutare
activeperfectannutavisse
passivepresentannutari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
annuta
annutate
future
PersonSingularPlural
2
annutato
annutatote
3
annutato
annutanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
annutare
annutamini
future
PersonSingularPlural
2
annutator
—
3
annutator
annutantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
annutatus
annutati
Gen.
annutati
annutatorum
Dat.
annutato
—
Acc.
annutatum
annutatos
Voc.
annutate
annutati
Abl.
annutato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
annutata
annutatae
Gen.
annutatae
annutatarum
Dat.
annutatae
—
Acc.
annutatam
annutatas
Voc.
annutata
annutatae
Abl.
annutata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
annutatum
annutata
Gen.
annutati
annutatorum
Dat.
annutato
—
Acc.
annutatum
annutata
Voc.
annutatum
annutata
Abl.
annutato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
annutandus
—
Gen.
annutandi
—
Dat.
annutando
—
Acc.
annutandum
—
Voc.
annutande
—
Abl.
annutando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
annutanda
—
Gen.
annutandae
—
Dat.
annutandae
—
Acc.
annutandam
—
Voc.
annutanda
—
Abl.
annutanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
annutandum
—
Gen.
annutandi
—
Dat.
annutando
—
Acc.
annutandum
—
Voc.
annutandum
—
Abl.
annutando
—

Supines

accusative: annutatum; ablative: annutatu

Examples

No examples found.