annuntio, annuntiare, annuntiavi, annuntiatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

announce, say, make known; report, bring news; prophesy/announce before; preach;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1annuntioannuntiamus
2annuntiasannuntiatis
3annuntiatannuntiant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentannuntiare
activeperfectannuntiavisse
passivepresentannuntiari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
annuntia
annuntiate
future
PersonSingularPlural
2
annuntiato
annuntiatote
3
annuntiato
annuntianto

passive

present
PersonSingularPlural
2
annuntiare
annuntiamini
future
PersonSingularPlural
2
annuntiator
—
3
annuntiator
annuntiantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
annuntiatus
annuntiati
Gen.
annuntiati
annuntiatorum
Dat.
annuntiato
—
Acc.
annuntiatum
annuntiatos
Voc.
annuntiate
annuntiati
Abl.
annuntiato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
annuntiata
annuntiatae
Gen.
annuntiatae
annuntiatarum
Dat.
annuntiatae
—
Acc.
annuntiatam
annuntiatas
Voc.
annuntiata
annuntiatae
Abl.
annuntiata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
annuntiatum
annuntiata
Gen.
annuntiati
annuntiatorum
Dat.
annuntiato
—
Acc.
annuntiatum
annuntiata
Voc.
annuntiatum
annuntiata
Abl.
annuntiato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
annuntiandus
—
Gen.
annuntiandi
—
Dat.
annuntiando
—
Acc.
annuntiandum
—
Voc.
annuntiande
—
Abl.
annuntiando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
annuntianda
—
Gen.
annuntiandae
—
Dat.
annuntiandae
—
Acc.
annuntiandam
—
Voc.
annuntianda
—
Abl.
annuntianda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
annuntiandum
—
Gen.
annuntiandi
—
Dat.
annuntiando
—
Acc.
annuntiandum
—
Voc.
annuntiandum
—
Abl.
annuntiando
—

Supines

accusative: annuntiatum; ablative: annuntiatu

Examples

No examples found.