subeo, subire, subivi(ii), subitus:

Verb · 6th conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

go/move/pass/sink/extend underneath/into; climb/come/go up, ascend; steal in on;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1subeosubimus
2subissubitis
3subitsubeunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentsubire
activeperfectsubivisse
passivepresentsubiri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2—
subite
future
PersonSingularPlural
2
subito
subitote
3
subito
subeunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
subiere
subimini
future
PersonSingularPlural
2
subitor
—
3
subitor
subeuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
subitus
subiti
Gen.
subiti
subitorum
Dat.
subito
—
Acc.
subitum
subitos
Voc.
subite
subiti
Abl.
subito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
subita
subitae
Gen.
subitae
subitarum
Dat.
subitae
—
Acc.
subitam
subitas
Voc.
subita
subitae
Abl.
subita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
subitum
subita
Gen.
subiti
subitorum
Dat.
subito
—
Acc.
subitum
subita
Voc.
subitum
subita
Abl.
subito
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
subeundus
—
Gen.
subeundi
—
Dat.
subeundo
—
Acc.
subeundum
—
Voc.
subeunde
—
Abl.
subeundo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
subeunda
—
Gen.
subeundae
—
Dat.
subeundae
—
Acc.
subeundam
—
Voc.
subeunda
—
Abl.
subeunda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
subeundum
—
Gen.
subeundi
—
Dat.
subeundo
—
Acc.
subeundum
—
Voc.
subeundum
—
Abl.
subeundo
—

Supines

accusative: subitum; ablative: subitu